Marloes van Dijk

_DSC4313
Marloes van Dijk (1986)

Locatie: Ertveldplas / Watersportvereniging Viking

“Ik denk dat dit een van de mooiste plekjes van Den Bosch is, dat veel Bosschenaren misschien nog niet helemaal ontdekt hebben. Den Bosch heeft heel veel mooie plekken, maar dit is waar ik echt volle bak tot rust kom en mijn ontspanning vind na een dag hard werken. Het voelt hier eigenlijk meteen alsof je op vakantie bent.”

% feitelijke Bosschenaar: 100%
% Gevoels Bosschenaar: 87,5%

“Ik ben geboren in Den Bosch en ben opgegroeid in Rosmalen, maar dat is natuurlijk inmiddels ook Den Bosch. Ik heb op de Koningsweg gewoond, aan de Hekellaan en de Citadellaan. Ik heb echt een rondje om de stad gemaakt. Sinds kort woon ik weer in Rosmalen, aan het Máximakanaal. Aan het water dus. Dat is een fijne omgeving om te wonen.
Voor een groot deel voel ik me Bosschenaar, maar er is ook iets in mij dat eigenlijk helemaal niet Bosch is. Dat zit vooral in het willen ontdekken, experimenteren en bijvoorbeeld het willen bezoeken van iets uitgesprokener feestjes dan we in Den Bosch gewend zijn. Feestjes die je in Berlijn of Amsterdam tegenkomt. Dat begint trouwens ook hier wel een beetje te komen, bijvoorbeeld met de feesten die Losjes organiseert. Hetzelfde geldt voor iets experimentelere dans- of theatervoorstellingen, die kom je hier vrij weinig tegen. Daarvoor moet je wel echt de stad uit. Dat is dus een deel in mij waarvoor ik van Den Bosch wegtrek. Maar ik zou hier ook niet weg willen.
Ik kom wel eens in Berlijn en steeds als ik daar ben, wil ik eigenlijk niet meer vertrekken. Er gebeurt zoveel, er wordt zoveel geëxperimenteerd en er zit megaveel creativiteit. In de Gruyterfabriek, waar ik werk, zit die creativiteit natuurlijk ook, maar die is er van 9 tot 5. Daarna is alles weg.”

Wat vind je mooi en lelijk aan Den Bosch?
“Ik denk de hele gemoedelijke sfeer, hoe cliché ook, maar dat is wel echt heel gaaf aan de stad. En je hebt natuurlijk de hele toffe binnenstad, waar steeds meer jonge ondernemers komen, die leuke koffietentjes of grappige foodbars opstarten. En als je dan nét buiten het centrum komt, sta je midden in de natuur. Die combinatie van stad en natuur, die vind ik zo gaaf hier. Je hebt het Bossche Broek, je gaat richting Cromvoirt en je staat middenin de bossen, je kunt zeilen op de Ertveldplas. Een stads gevoel in combinatie met de ruimte en de natuur eromheen, dat vind ik erg tof aan deze stad.
De Tramkade is – al moet dat echt nog iets meer doorgezet worden – ook een goeie ontwikkeling; die jonge ondernemers die gewoon iets beginnen. Dat is een scene die in bijna iedere stad al volop in ontwikkeling is en die hier nog een beetje op gang moet komen, maar het gaat wel gebeuren. We hobbelen er een beetje achteraan, maar het komt wel.”

En lelijk?
“Industrieterreinen als de Rietvelden en de Herven. Als je daar doorheen rijdt, merk je helemaal niks van het mooie Den Bosch. Dat zijn echt van die uit de grond gestampte terreinen.
Iets anders dat ik niet mooi vind, is dat het niet altijd gestimuleerd wordt of gewoon wordt tegengewerkt als je als jongere of als ondernemer een vet idee hebt, om dat ook echt uit te voeren. En ook dat wordt wel ietsjes beter hier, maar ik kan jaloers zijn op de vrijheid die gemeente Eindhoven geeft aan zo’n terrein als Strijp. Dat is toch wel lelijk aan Den Bosch, dat dat soort initiatieven gewoon bijna niet tot uiting kan komen. Terwijl ik zeker weet dat er mensen zijn die dat heel graag willen, maar die lopen dan tegen zoveel drempels aan om iets te organiseren, waardoor het echt heel moeilijk wordt om iets van de grond te krijgen. In Amsterdam begrijpen ze hoe het werkt: als je een gebied wil ontwikkelen, dan zet je daar creatieven in en dan komt de rest vanzelf. Dat hele behoudende, die voorzichtigheid en de wil om alles te controleren, dat werkt zo verlammend en demotiverend. Ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat we een vestingstad zijn, waarbij alles binnen die stadsmuren heilig is of zo. Of misschien zijn ze bang iets uit handen te geven?
Maar dat gebied bij de Tramkade, de Willem II Fabriek en de Verkadefabriek (ook al is die niet meer zo hip als tien jaar geleden, door de andere doelgroep die daar inmiddels komt), dat heeft zoveel potentie. Dat stukje van de stad, daar heb ik heel veel mee, daar zitten zoveel mogelijkheden.”

Wat heeft de stad jou te bieden?
“Een bruisend centrum met leuke winkels, en die jonge ondernemers waar ik het al over had. Dat begint nu echt te komen, mede omdat de huren natuurlijk niet altijd meer zo hoog zijn als voorheen. Nu kunnen ze iets starten, waar ze tien jaar geleden alleen maar van konden dromen. Dus dat gaat steeds leuker worden in de stad.
Over het geheel biedt Den Bosch mij het stadse en het gemoedelijke, het recreëren in de natuur en het werken in een rauw industrieel gebied. Dus ik vind hier bijna alles wat belangrijk voor me is. Als ik een stressvolle dag heb gehad, kan ik tot rust komen door hier te zeilen, of door te wandelen door het Bossche Broek of ergens te gaan paardrijden. Als ik zin heb om het te laten bruisen, dan duik ik de stad in en als ik volle bak geconcentreerd wil werken, dan doe ik dat heel graag in die rauwe industriële omgeving.”

Wat heb jij de stad te bieden?
“Heel veel enthousiasme en creativiteit en met mijn bedrijf Studio Daad willen we graag een steentje bijdragen aan initiatieven of ondernemers die er echt voor willen gaan om de stad leuker, mooier, toffer of hipper te maken. Ikzelf heb de stad vooral een leuke, toffe, niet zeurende inwoner te bieden, maar vanuit mijn bedrijf kan ik echt iets toevoegen aan de culturele en ondernemende sfeer in de stad. Daar zijn we actief mee bezig. We ondersteunen die initiatieven, door ervoor proberen te zorgen dat de Bosschenaren weten dat bijvoorbeeld Losjes of B*There Festival er zijn. Ik vind het fijn om daar iets aan bij te dragen en om die stad mooier en leuker te maken.”

Welke ambitie mag de stad nog meer hebben?
“Dat komt wellicht al een beetje op gang met de komst van de universiteit naar de stad, maar: meer jongeren. Het mag nog meer bruisen hier. Ik vind het heel leuk dat hier alles en iedereen samengaat, maar het is allemaal nog erg gericht op de grijze massa. Ik zou het heel fijn vinden als dat net wat meer in verhouding komt. Daar heb ik echt behoefte aan. Ik heb hier de Kunstacademie gedaan en wij zaten met een man of twintig in de klas. Daarvan zijn er vier hier gebleven en de rest is gewoon vertrokken. Dat zegt natuurlijk wel wat. Den Bosch mag er dus meer aan werken dat mensen hier ook willen blijven nadat ze afgestudeerd zijn.”

Den Bosch M/V
“Een vrouw. Met een man krijg je altijd sneller dingen geregeld. Mannen zijn pragmatischer dan vrouwen. Dus ik vind Den Bosch wel een vrouw. Hier wordt vaak te lang gedacht; ‘Is dit wel de juiste keuze, doen we het wel goed zo?’ Den Bosch mag iets mannelijker worden; iets minder van het denken en iets meer van het doen.”

Herinnering aan een bijzondere ontmoeting
“Ik ben heel erg als een buitenkind opgegroeid, aan de rand van de weilanden; buiten spelen, hutten bouwen, dat soort dingen. En toen ik als jong meisje met mijn moeder naar de stad ging, was dat een hele sensatie; de drukte en het stadse. Dus dat was echt een bijzondere ontmoeting met de stad voor mij. Ik had toen ook heel erg het gevoel van: ‘we gaan naar de stad’. En daar gebeurde dan van alles. Ik keek daar mijn ogen uit. Als klein meisje vond ik dat al heel tof en spannend. En nu hou ik net zoveel van het bruisen van de stad als de rust van de buitenruimte.”