Job Reeser

l_000079
Job Reeser (1970)

Locatie: uiterwaarden van de Maas bij Oud-Empel

% Feitelijke Bosschenaar: 0%
% Gevoels Bosschenaar: 50%

“Ik ben geboren in Rotterdam, maar ben op heel jonge leeftijd naar Den Bosch gekomen en ik ben in deze buurt opgegroeid. Mijn moeder komt uit Rotterdam en mijn vader uit Den Haag. Toen we hier kwamen wonen, konden we vanuit ons huis de dijk en de bomen op de dijk zien. Mijn vader was ambtenaar van de gemeente en kon vanuit zijn functie een oude boerderij huren. Dat was toen als het ware het eerste huis op de Maaspoort, de uiterwaarden en de polder hier aan de Maas. In de afgelopen veertig jaar heb ik de horizon hier wel zien verkleinen en veranderen. Er is veel gebouwd door de jaren heen. Dit hele gebied was vroeger mijn speeltuin. Spelen aan de waterkant, in de velden en later op bouwterreinen. Ik ben mede daardoor echt een buitenmens geworden en gebleven. Ik kom hier nog steeds graag, ook met mijn honden. Dit is een plek waar je nog een beetje natuur kunt ervaren, zonder direct geconfronteerd te worden met de stedelijke omgeving waar je eigenlijk in woont. Hier kun je de seizoenen nog een beetje ervaren. Hier kan ik nog steeds buitenspelen. Hier word ik altijd weer een beetje kind.

Op deze plek komen mooi en lelijk bij elkaar. De A2 die hier loopt, is wat mij betreft heel lelijk. Het geluidsscherm dat er geplaatst is, is bijkans nog lelijker, maar als je dat in je rug houdt en je gaat een stukje de uiterwaarden in, dan wordt die omgeving opeens heel mooi. De natuur die hier langzaam maar zeker weer de overhand krijgt. Daarom blijft dit een prettige plek. Hier zie je de natuur nog echt. Hier kun je nog vossen en reeën zien wandelen e.d. Dat is mooi om dat zo dichtbij de stad nog te mogen ervaren.”

Wat is er mooi aan Den Bosch?
“Dit stukje maakt Den Bosch dus wel mooi voor me. Ook al veranderen er dingen, hier is de verandering is nog klein. Oud-Empel is een gehucht en de bewoners houden dat ook graag zo, volgens mij. Er hoeft hier niet zoveel te veranderen. Het ziet er ook nog zo uit als ik het me herinner van vroeger. Op andere plekken moet je flink je best doen om je nog te kunnen herinneren hoe het er vroeger uitzag.

Ik heb een beetje over de wereld gezworven en heb daar soms echte vrijheid ervaren. En dan ga je terug naar de plek waar je vandaan komt en dan ga ja weer op zoek naar waar je dat stukje vrijheid nog kunt ervaren. En dat wordt steeds moeilijker. Maar hier lukt me dat nog wel.

Verder vind ik op dit moment niet zo heel veel mooi aan Den Bosch, eigenlijk. Misschien bevind ik me wel op een kantelpunt en vraag ik me af wat me nog hier houdt. Vind ik die vrijheid hier nog wel genoeg? Is het geen tijd om een volgende stap te zetten voor me, om me elders te vestigen. Ik wil een leven dat een beetje ‘off the grid’ is en dat lukt moeilijk in Den Bosch; het is en blijft een dorp. Het heeft een dorpse mentaliteit, de sociale controle is enorm en zolang je maar meedoet met de massa, dan is het allemaal goed. Maar zodra je een pas buiten de gebaande paden doet, dan heeft iedereen daar een mening over en wordt het lastiger om je te handhaven. Het stadsbestuur helpt ook niet echt mee, in het ‘off the grid’ willen zijn. Ik woon in een woongroep en daar hebben we bijvoorbeeld al de nodige tegenwerking van de gemeente kunnen ervaren. Den Bosch is geen stad voor echt vernieuwende gedachten en anders denken.

Ik ben momenteel veel bezig met de impact die wij als mensen hebben op de natuur, die is natuurlijk aantoonbaar groot. Door anders te denken en anders om te gaan met wat de natuur ons brengt, kunnen we die impact snel terugbrengen. Maar de gemeente lijkt daar maar heel weinig mee bezig. Als er niet direct mee gescoord kan worden bij het publiek, zie ik maar weinig betrokkenheid met de natuur terug in de lokale politiek.”

Wat is er lelijk?
“Dat kan ik zo niet direct benoemen. Ja, het monotone van de binnenstad vind ik wel lastig. Niet zozeer het monumentale van de stad, dat vind ik wel mooi, maar veel dezelfde winkels, veel dezelfde soort horeca. Ze beginnen weer een beetje terug te komen, van die kleine onafhankelijke snuffelwinkeltjes en zo, en ik hoop dat die trend zich doorzet, maar dat mis ik wel heel erg in het grootste gedeelte van het centrum. Het is erg monotoon. Dat daagt mij niet meer uit om even lekker de stad in te gaan.

Ik wil niet zover gaan om te zeggen dat het echt Bosch is, maar die mentaliteit van genoegen nemen met, het blijven hangen op een plek die ons comfortabel aanvoelt en het risico vermijden. Ik denk dat dat wel iets Brabants is. ‘Kom, dan gaan we straks gezellig bier drinken met z’n allen, vergeten we de dag van vandaag en beginnen we morgen met een schone lei.’ Maar op die manier kom je niet verder, denk ik.”

Wat heeft de stad jou te bieden?
“Een plek om te wonen.”

Wat heb jij de stad te bieden?
“Wellicht nog wat ideeën. Ik weet niet of ik Den Bosch nog iets te bieden heb. Ik ben er niet zo mee bezig, maar misschien het stukje dat we meer aandacht voor de natuur moeten hebben. Misschien zou ik daar nog wel iets mee willen. Ik vraag me af in hoeverre ik nog verankerd ben in de stad. Ergens moet je een keer het voortouw nemen, daarmee kom je wel tot dingen. Maar ik bedien liever de spotlights dan dat ik er zelf in sta. Als ik de stad iets kan brengen, dan is het misschien het wijzen op wat er gebeurt en het mensen aansporen om daar oog voor te hebben en daar iets mee te doen. Maar dat is wellicht een stap te ver. Ik sta toch anders in het leven dan het gros van de mensen. We zijn nog steeds bezig met graaien en vergaren van rijkdom en we doen nog steeds iedere ochtend de gordijnen open, kijken wat de buurman doet en proberen het de rest van de dag net een tandje harder of beter te doen. Als ik gewoon mijn ding kan doen en mijn ideeën kan uitvoeren zoals ik ze voor ogen heb, dan kunnen mensen misschien een voorbeeld zien waar ze wat aan hebben. En ik geef natuurlijk meteen toe dat lang niet alles wat ik doe als voorbeeld kan dienen, maar wel met bepaalde ideeën die ik heb. Het kan allemaal een stuk kleiner, duurzamer, zelfvoorzienender, als je daar voor open staat.”

Is Den Bosch een man of een vrouw?
“Dat ligt er een beetje aan hoe je de stad bekijkt. Als je haar omarmt (kijk, daar ga ik al), als je je hier thuis voelt, dan is het wel een goede moeder. Maar als de stad je wat tegenstaat, dan kan het ook een heel vervelende buurman voor je zijn, die met zijn vingertje over de heg staat te wijzen.”

Welke ambitie mag de stad meer hebben?
“De stad mag meer duurzaamheid nastreven, meer promoten dat we met z’n allen aan de zonne-energie moeten, anders moeten omgaan met de natuur, wonen, bouwen, het leven an sich. Kijk, als een ijsvogeltje dat hier woont, ook in de Maaspoort woont, op een plek die nog ontwikkeld kan worden voor het economisch gewin, dan is daar geen oog voor. Dan moet dat vogeltje bij wijze van spreken maar verhuizen naar het Kanaalpark (dat overigens in mijn ogen geen natuur is, maar cultuur, want aangelegd door mensenhanden). De natuur moet maar wijken als het gaat om een ontwikkelgebied. De natuur is ondergeschikt aan het economisch denken. Maar goed, uiteindelijk neemt de natuur het toch wel weer over, als je haar maar even haar gang laat gaan. We vinden de natuur met zijn allen heel mooi, maar ze moet niet te dichtbij komen. Ze moet wel in de hokjes passen die we ervoor bedacht hebben.”

Wat kan Den Bosch nog van een andere stad leren?
“Berlijn, Kopenhagen en veel dichterbij Nijmegen, dat zijn steden die inzien dat er veel mensen zijn, die behoefte hebben aan een betaalbare combinatievorm van wonen en werken, om zich te ontplooien. Dat zie ik hier helemaal niet. En als er al een mogelijkheid dreigt te komen, dan heb je vrijwel direct met tussenkomst van het ambtelijke apparaat te maken. Dan wordt zoiets meteen als een investering gezien, waardoor de prijzen omhoog schieten. Kijk bijvoorbeeld maar naar de Tramkade.”

Heb je een herinnering aan een bijzondere ontmoeting in/met de stad?
“In de beginperiode van het huidige skatepark heb ik me daar heel actief voor ingezet. We begonnen als krakers. (In wezen ben ik dat nog steeds in hart en nieren. Ideologisch ben ik van mening dat leegstand funest is voor deze wereld; er wordt gespeculeerd met vastgoed en als je dat leeg laat staan, nou ja, dat is te belachelijk voor woorden.) Maar goed, toen we daar druk mee bezig waren, kregen we een paar keer een heel tijdelijke plek, waar we heel snel weer uit moesten. In onze zoektocht naar iets blijvends, zijn we een keer met 150 kleine mannen in processie naar het stadskantoor gegaan en dat hebben we toen ludiek bezet. En toen had ik het gevoel van ‘kijk, nu komen ergens’. Vanaf dat moment ging het inderdaad in een stroomversnelling en hebben we uiteindelijk de huidige plek gevonden aan de Buitendijk. In die periode heb ik ook een meisje leren kennen, dat ik nu nog af en toe zie. En dat zijn iedere keer heel dierbare ontmoetingen. Dat is zo iemand die blijvend dingen bij je aanstipt, bij wie je overeenkomsten vindt. Zij zorgt ervoor dat ik mezelf iedere keer weer iets meer zie, en door haar invloed vind ik de ruimte in mezelf om facetten van mezelf die ik minder prettig vind, onder de loep te nemen. Beide zijn wel heel bijzondere gebeurtenissen/ontmoetingen geweest voor me.”

Als jij zou mogen kiezen, wie zou dan de volgende burgemeester van Den Bosch moeten zijn? (wie dan ook, zonder na te hoeven denken over of dat realistisch is)
“Barack Obama omdat ‘ie vanaf nu weer een vrij man is en Den Bosch wellicht een charismatisch en enthousiasmerend burgervader met zijn ‘schwung’ kan gebruiken. Enorm respect voor de mens, en de manier waarop hij 8 jaar lang ‘s-werelds grootste natie leiding en gezicht heeft gegeven. Een andere optie zou voor mij Freek Vonk zijn, vanwege z’n energie, en natuurlijk z’n charisma. Zijn manier van enthousiasmeren boeit me enorm, en met de juiste beleidsplannen (voor de mensen) zou dat de Bossche politiek best interessant kunnen maken, lijkt me. Ik ben best benieuwd naar dat plaatje; een van die twee gezichten als Bossche Burgervader.”