Geert Glaudemans

_DSC0997
Geert Glaudemans (1969)

Locatie:
Foto – thuis in de binnenstad
Gesprek – het Vicki Brownhuis

“Het huis waar ik nu woon, daar ben ik geboren. Mijn vader had daaronder samen met zijn broer een winkel in visbenodigdheden. Die winkel is door mijn opa ooit begonnen en heeft bijna honderd jaar bestaan. Toen hij stopte met de winkel, zijn er in het pand appartementen gemaakt en in één van die appartementen woon ik nu. Daar heb ik niet altijd gewoond, trouwens. Op mijn zevende ben ik verhuisd naar Zuid. En toen ik mijn school klaar had ben ik naar Tilburg gegaan, toen naar Den Haag, Parijs en via Brussel ben ik weer terug naar Den Bosch gekomen. Ik had het idee dat ik uit een stad kwam, zo zag ik Den Bosch wel. Maar wat ik in Brussel en Parijs heb ervaren is dat Den Bosch een dorp is. En gelukkig maar.
Ik heb sinds vier jaar een praktijk voor coaching en massage. Via-via kwam ik in contact met het Vicki Brownhuis en na een kennismaking ben ik hier begonnen met het geven van ontspannings-meditatie. Dit vond ik wel een mooie plek voor een gesprek.”

% feitelijke Bosschenaar: 100%
% Gevoels Bosschenaar: 100%

Wat is er mooi aan Den Bosch?
“Als ik naar rechts loop, sta ik op de markt en als ik naar links ga, sta ik zo in het Bossche Broek en dat is wel uniek, dat je die twee uitersten in Den Bosch vindt; het is geen grote stad, maar er zijn wel veel activiteiten en we zitten heel dicht op de natuur. In de zomer gaan we graag picknicken langs de Dommel aan de Westwal of bij Bastion Oranje en dan is het net of je uit de stad weg bent. Dat is heerlijk daar.
En ik vind het wel ontzettend mooi dat de stad nu vol is met toeristen en wereldwijd flink in beeld is door de Jeroen Bosch-expositie. Dat hebben ze heel knap gedaan. Dat die vijfhonderd jaar oude schilderijen nu hier zijn en dat ze enorm opgefrist zijn door de restauraties die door dit project zijn uitgevoerd. Dat vind ik prachtig. Dat biedt nu iets aan de stad, maar die kunst blijft ook voor de lange termijn behouden, dankzij deze expositie.”

Wat is er lelijk?
“Bijvoorbeeld de parkeergarage voor het nieuwe ziekenhuis. Dan staat er zo’n mooi nieuw ziekenhuis, maar dan zetten ze er zo’n lelijke parkeergarage voor.
Wat ik ook jammer is dat er veel grote winkelketens aan de achterkant van hun panden maar wat doen. Aan de voorkant is het op orde en de winkel is schoon, maar aan de achterkant wordt het vaak een puinhoop en daar blijft alle troep liggen. Als bewoner kijk je ook op die rotzooi. En mede daarom ben ik blij met de kleine winkeltjes die ontstaan in bijvoorbeeld de Postelstraat en de Snellestraat. Dat zijn leuke winkeltjes die het verschil maken in de stad, die Den Bosch aantrekkelijk maken, maar die ook menselijk zijn. Winkels waar iemand in staat die zelf kiest wat er te koop is en die zorg draagt voor zijn winkel.”

Wat kan er beter in de stad?
“Er mag meer gedaan worden voor of stilgestaan worden bij de binnenstadbewoners. De binnenstad is de drukst bewoonde wijk van de stad en dan komt er een hele mooie tentoonstelling rond Jeroen Bosch, maar parkeren kun je niet meer in de stad met je vergunning. Daar worden wel stappen in gemaakt, maar daar mag wel wat in verbeterd worden. Er gebeurt heel veel in de binnenstad, en dat is goed en dat moet ook, maar dat gaat soms ten koste van de bewoners.

Wat heeft de stad jou te bieden?
“De stad is voor mij een mooie thuisbasis, waar ik me prettig voel. Waarvandaan ik ook heel makkelijk het hele land door kan, omdat we lekker centraal zitten, met goede treinverbindingen. Ik ben ook zo op Eindhoven Airport of op Schiphol. Dan ben je met een paar uur in Londen bijvoorbeeld.

En Den Bosch heeft een binnenstad die heel open is. In andere steden gaan ’s avonds de rolluiken dicht in de winkelstraten en dan heb je spookstraten. Dat heb je hier bijna niet. Mede daardoor voel ik me eigenlijk altijd wel veilig op straat, ook ’s nachts. En dat komt mede doordat er altijd leven is in de stad, met bewoners en uitgaanspubliek, waardoor er altijd wel sociale controle is.”

Wat heb jij de stad te bieden?
“Vanuit mijn praktijk wil ik mensen terugbrengen naar hun basis en een stukje rust gunnen, waarin ik ze kan spiegelen om weer vooruit te kijken en vanuit die basis kan ik ze helpen keuzes te maken. Dat doe ik met coaching en massages. En ik doe dus werk voor het Vicki Brownhuis, op vrijwillige basis. Daarnaast werk ik ook als vrijwilliger voor het COC, waar ik op scholen voorlichting geef over seksuele diversiteit. Verder coördineer ik een project voor homoseksuele vluchtelingen, die bijvoorbeeld in Rosmalen zitten in de opvang. Hen proberen we een beetje ontspanning te bieden, want die zijn vaak doodsbang. Ze zijn gevlucht uit een land waar homoseksualiteit taboe is en hier zitten ze in de opvang met landgenoten waar ze zich kunnen eigenlijk ook nergens veilig kunnen voelen. Dus hen proberen we te helpen.”

Heb je een herinnering aan een bijzondere ontmoeting in de stad?
“In de jaren dat ik niet in Den Bosch woonde, kwam ik weleens op bezoek.  Dan liep ik over de markt naar ‘mijn eigen’ straat en dat was dan altijd wel een soort thuiskomen. Dat zat hem veelal in het feit dat ik de winkeliers daar allemaal nog wel kende, omdat ik in die straat geboren was. Een jaar of drie geleden waren Willem Alexander en Máxima in de stad en zij liepen toen van het museum naar de markt. Overal in de stad stonden dranghekken, maar onze straat was daar te smal voor, dus deelden ze toen in onze straat polsbandjes uit, die alleen bestemd waren voor bewoners en winkeliers. Toen was daar ook echt weer het gevoel van ‘dit is ons straatje’. En dat gaf die sfeer terug van vroeger, toen iedereen nog boven hun winkels woonde. Tussen de mensen die er toen waren, zijn die sfeer en die verbinding toen weer versterkt en die hebben we ook wel weten te behouden.”

welke ambitie mag de stad meer/minder hebben?
“Die verbinding, die ik net noemde, die wens ik de stad nog meer toe. Den Bosch is natuurlijk al een stad waar heel veel kan. Volgend jaar organiseert het COC Roze Zaterdag. Den Bosch is regenboogstad. Voormalig wethouder Jeroen Weijers is daarmee begonnen en de stad zet zich dus in om diversiteit binnen het beleid te integreren en dat vind ik wel iets heel moois. Daarmee wordt het voor iedereen een veiligere stad. En die diversiteit gaat verder dan seksuele diversiteit. Daar is het ooit om begonnen, maar dat gaat ook om de integratie van nieuwe bewoners van de stad, of die nu uit Vinkel komen of uit Syrië. Dus er wordt al veel gedaan, maar dat mag nog iets meer in het licht komen te staan.”

Is Den Bosch een man of een vrouw?
“Ik vind dat Den Bosch zowel mannelijke als vrouwelijke kanten heeft. Den Bosch heeft heel veel emotie, emotionele binding en dat vind ik wel vrouwelijke kwaliteiten. Maar alle activiteiten in de stad vind ik meer mannelijke kanten hebben.
Aan de ene kant is het de vrouwelijke moederschoot die alles ontvangt. Maar het is ook de mannelijke kant, de ondernemende kant, die alles hier naartoe haalt, zodat die vrouwelijke kant het kan ontvangen. Dus wat mij betreft is Den Bosch genderneutraal.”