Ahmad Naim Motlagh

_DSC1506
Ahmad Naim Motlagh (1970)

Locatie: Fietswerkplaats Boschveld

“Dit is mijn werkplek, waar ik coördinator ben. Ik ben van huis uit elektromonteur, maar ik heb hier geleerd fietsen te repareren en ben toen doorgegroeid tot coördinator. Vanuit deze plek repareren we fietsen, hier repeteert de Boschveld band en vanuit hier doen we het fietsproject ‘Yalla Biskleet’ (wij gaan fietsen), waar we vluchtelingen leren fietsen door de stad. We proberen ervoor te zorgen dat mensen zich hier welkom voelen en we proberen ze te helpen bij het leren van de Nederlandse taal.”

% feitelijke Bosschenaar: 0%
% Gevoels Bosschenaar: 25%

“Ik kom uit Teheran (Iran) en ik ben nu zestien jaar in Nederland. Ik heb kort in Den Haag, Tilburg, Den Helder, Nijmegen, Breda, Utrecht en in Renesse gewoond. Ik heb in de Isabellakazerne gewoond toen dat nog een AZC was. En toen heb ik Den Bosch leren kennen en deze stad heb ik altijd leuk gevonden. Hier wandel ik graag. Ik woon nu sinds 2005 in Den Bosch. Hoeveel procent Bosch ik ben, weet ik niet. We komen eigenlijk allemaal van dezelfde wereld, toch?”

Wat is er mooi aan Den Bosch?
“Den Bosch is een prachtige stad, het heeft een hele mooie geschiedenis. Er wonen warme mensen hier. In een niet zo grote stad begroeten de mensen elkaar vaak, dat vind ik heel fijn. Teheran, waar ik ben opgegroeid, heeft meer dan 16 miljoen inwoners. Daarmee vergeleken is Den Bosch een dorp. Ik ontdek hier vaak mooie plekjes. Ik ga bijvoorbeeld graag naar de Moerputten, ik bezoek soms de Sint-Jan en ik kan geen genoeg krijgen van de vaartochten over de Binnendieze. Het Zwanenbroedershuis vind ik ook heel mooi. En als ik de kans krijg om meer te leren over de stad of de geschiedenis, dan doe ik dat graag. Ik heb wel eens meegedaan aan de cursus Boschlogie, dat was ook interessant. En ik heb tijdens Festival Boulevard meegedaan aan het project ‘Verse Visite’, dat was een heel leuke ervaring en een mooi festival.”

Wat heeft de stad jou te bieden?
“Vertrouwen, zo voelt dat wel. Dat zit hem in de kleine dingen die mij dat gevoel geven; mensen die glimlachen of groeten. Onder andere daardoor krijg ik dat vertrouwen. Ik heb bijvoorbeeld nu nog contact met mijn voormalige buren in de Aawijk, waar ik een tijd geleden woonde. Dat vind ik fijn. Zoiets kleins betekent veel.

Kijk, de mensen die hier komen – uiteindelijk kun je mensen niet alleen met cijfers en papieren behandelen. Je kunt ze niet in een vakje plaatsen. Natuurlijk moet je ook kijken naar kwalificaties en diploma’s en zo, maar je kunt mensen pas echt helpen, door te kijken en luisteren. Ik denk wel dat de stad nog beter kan luisteren naar de mensen die hier komen. En wij proberen dat hier ook zeker te doen.”

Wat heb jij de stad te bieden?
“Nou ja, ik probeer wel iets terug te doen, maar daar moeten andere mensen eigenlijk maar iets over zeggen. Maar natuurlijk probeer ik wel iets terug te doen. Dat zit volgens mij ook wel in de natuur van de mensen. Hier op de werkplaats proberen we mensen te helpen. Per week komen hier gemiddeld zo’n 15 mensen en we proberen ervoor te zorgen dat mensen zich hier welkom voelen. De afgelopen periode hebben we al een paar honderd fietsen gerepareerd. En we hebben al zo’n 40 fietsen kunnen doorgeven aan mensen hier.”

Is Den Bosch een man of een vrouw?
“Een man. Ik denk dat dat te maken heeft met de geschiedenis van het opbouwen van een land en een stad, het bouwen, het letterlijk bouwen met stenen, of hier in Nederland het aanleggen van de dijken. Dat is wel mannenwerk, maar: zonder een vrouw kan er niéts bestaan. Er is een mooi gedicht in het Perzisch dat zegt, dat zelfs de bekendste mannen in de wereld, koningen of presidenten of wie dan ook, niet zonder een vrouw kunnen. Den Bosch is net als de natuur, vaak vrolijk, mooi en aardig, maar ook wel wat koppig soms, weerbarstig als de natuur.”